Zeynep Özkan

​

Ben de çoğu insan gibi; iyi bir insan olmak, sorumluluk sahibi olmak, daha huzurlu, daha tatmin olmuş ve yaşamda başarılı olmak için bu doğrulara tutundum.

Ama geldiğim bir noktada çok net bir şey fark ettim: Bu doğrular her yerde işlemiyordu.

O doğrular benim için hayatta tutunduğum bir ip gibiydi. Tutunsam canım yanıyordu. Bıraksam tutunacak başka dalım yoktu.

Sanki yaşam bana şunu diyordu:

“Artık UYAN.”

İşte o noktada, bildiğim her şeyi bırakmak zorunda kaldım.B u çok zor bir yerdi.

İnsan gerçekten niyet ettiğinde, kapılar açılıyor. O güne kadar “Ben biliyorum” diyen bir Zeynep vardı. Ama bilene bir şey verilmiyor. Çünkü “biliyorum” diyenin alanı kapalı.

O günden sonra ise “Bilmiyorum ama gerçeği görmek istiyorum” diyen bir Zeynep doğdu.

Ve işte tam oradan sonra yaşam beni eğitmeye başladı.

Zihinle ilgili eğitimler, nefes eğitimleri ve her iki alanda aldığım koçluk eğitimleri…

Bunların hepsi; bu yaşamda kim olduğumuzu anlamak, kendinle bağlantı kurmak ve sen olmayandan özgürleşmek içindi.

Ben bu yolda; kadim bilgileri,tasavvufî öğretiyi ve bilimin bugün kanıtladığı verileri bir araya getirerek çalışıyorum.

Kendi hayatımda işe yaramayanı anlatmıyorum. Kendi dönüşümümde görmediğim

hiçbir şeyi paylaşmıyorum.

Niyetim çok net:

İnsanın kendine dönmesine, özünü hatırlamasına ve yaşamla kavga etmeden, bilinçle yaşamasına hizmet etmek.

 

Eğer sen de bu yola niyet ettiysen, zaten buraya tesadüfen gelmedin.